Naar de inhoud

De boom die kraakt

Leesboek
Leesboek6–9 jaarSpannend

De boom die kraakt

In het enge bos hangt een dode eik scheef naar de oude brug, en hij kraakt. Joris de houthakker wil hem meteen omhakken, maar Ties ziet dat de boom dan precies de verkeerde kant op valt.

In het abonnement. 3 voorbeeldboeken, één per leeftijd, lees je gratis.

Gemaakt met AI, nagelezen door mensen

  • 12 bladzijden
  • Voorgelezen door Ruth
  • Nederlands

Over dit boek

Leeftijd
6–9 jaar
Thema's
Natuur
Lengte
12 bladzijden
Voorgelezen door
Ruth
Tekenstijl
waterverf
Taal
Nederlands

Zelf lezen of laten voorlezen, met woorden die meelichten terwijl ze klinken.

In dit boek

  • TiesDenker, 9 jaar
  • JorisHouthakker
Maak een persoonlijk boek met deze helden

Jouw kind wordt de held van een nieuw verhaal, en zij gaan mee. € 7,99, voorlezen inbegrepen, zonder abonnement.

Ook als hardcover voor in de schoen: bestel uiterlijk maandag 16 november. Het gedrukte boek

Zo begint het verhaal.

  1. Ties staat op het smalle schoolpad in het bos en houdt een rechte stok met gestrekte arm voor zich uit, met één oog dicht, naar een hoge den.

    Bladzijde 1

    "Hoe hoog ben jij?" vroeg Ties aan een lange den langs het schoolpad. Hij hield een rechte stok voor zich uit, zo ver als zijn arm kwam, en kneep één oog dicht. De hele boom paste precies achter de stok, van de wortels tot het topje.

    Ties klapte de stok opzij, zoals een boom die omvalt. Het puntje wees naar een houten wegwijzer verderop. "Tot daar," zei hij tevreden. "Zo lang ben jij." Dat spelletje had opa hem geleerd.

    Ties duwde zijn dikke ronde bril omhoog en liep verder. Achter de bomen lag de beek, met de oude brug die opa zelf had gebouwd.

  2. Ties staat stokstijf aan de rand van de open plek en kijkt naar Joris de houthakker met zijn bijl onder de grote scheve dode eik, die naar de houten brug over de beek hangt.

    Bladzijde 2

    Kraak! Bij de open plek aan de beek bleef Ties stokstijf staan. Daar stond een enorme dode eik zonder één blaadje, met grijze bast vol scheuren. De stam hing scheef, recht naar de brug toe. In het paaltje van de leuning zat een klein houten visje, dat opa er zelf in had gesneden.

    Onder de eik stond Joris de houthakker, een grote man met een dikke bruine baard. Aan zijn riem hing een ijzeren wig: een stuk ijzer, aan één kant dun en aan de andere kant dik. Hij had zijn bijl al op zijn schouder. "Die moet om," zei Joris. "Vandaag nog, voor hij op een kind valt."

    "Wacht," wilde Ties zeggen. Maar Joris was zo groot. Ties trok aan zijn donkergroene vest en mompelde: "Eerst meten, dan hakken."

Dit boek is met AI geschreven, getekend en ingesproken, en daarna door mensen nagelezen.