Naar de inhoud

Dieren die bijna niemand kent

Leesboek
Leesboek6–9 jaarGrappigLeerzaam

Dieren die bijna niemand kent

Een schubdier, een axolotl en een wombat stellen zich voor. Wist jij dat een wombat blokjes poept?

In het abonnement. 3 voorbeeldboeken, één per leeftijd, lees je gratis.

Gemaakt met AI, nagelezen door mensen

  • 12 bladzijden
  • Voorgelezen door Roos
  • Nederlands

Over dit boek

Leeftijd
6–9 jaar
Thema's
Dieren
Lengte
12 bladzijden
Voorgelezen door
Roos
Tekenstijl
waterverf
Taal
Nederlands

Zelf lezen of laten voorlezen, met woorden die meelichten terwijl ze klinken.

In dit boek

  • TammeSchubdier
  • LotjeAxolotl
  • KluitWombat
Maak een persoonlijk boek met deze helden

Jouw kind wordt de held van een nieuw verhaal, en zij gaan mee. € 7,99, voorlezen inbegrepen, zonder abonnement.

Ook als hardcover voor in de schoen: bestel uiterlijk maandag 16 november. Het gedrukte boek

Zo begint het verhaal.

  1. Tamme de pangolin ligt opgerold als een schubbige bal voor de glazen kast, terwijl Lotje de axolotl vrolijk lacht in haar blauwe emmertje water.

    Bladzijde 1

    Tamme, de verlegen pangolin, stond voor de hoge glazen kast en oefende zijn weetje. Vandaag ging de nieuwe museumzaal open, en straks kwam er een hele klas kijken. "Een jonge pangolin..." begon hij.

    In het glas keek een klein dier met bruine schubben als een dennenappel terug. Floep! Tamme rolde zich op tot een strakke bal.

    "Dat ben je zelf, gekkie!" riep Lotje, zijn vriendin de axolotl. Ze wiebelde zo hard in haar blauwe emmertje water dat de franjes aan haar kop meewiebelden. "Ik kom van heel ver. Wilde axolotls wonen alleen in het Xochimilco-meergebied, bij Mexico-Stad." Haar brede glimlach werd nog breder. "Bijna niemand kent ons. Nog niet!"

  2. Tamme schiet zijn lange tong naar een mier bij het ronde dekseltje van de glazen mierenboerderij, terwijl Lotje in haar blauwe emmertje klapt en het water over de rand gutst.

    Bladzijde 2

    Een mier had genoeg van de mierenboerderij. Het ronde dekseltje van de glazen bak op tafel stond op een kier. Door die kier wurmde de mier zich naar buiten.

    Tamme gluurde tussen zijn schubben door. Hij rolde zich uit en trippelde erheen. Flits! Zijn lange tong schoot naar voren, en de mier plakte aan het puntje. Heel voorzichtig liet Tamme hem terugvallen door de kier.

    "Zo pakken pangolins dus insecten!" riep Lotje. "Met een lange, plakkerige tong!" Ze klapte in haar pootjes. Klots, het water gutste over de rand. Tamme zag dat ze naar hem keek. Floep.

Dit boek is met AI geschreven, getekend en ingesproken, en daarna door mensen nagelezen.