Naar de inhoud

Het vuur dat Pip niet mocht niezen

Leesboek
Leesboek6–9 jaarGrappig

Het vuur dat Pip niet mocht niezen

In de ijsgrot mag niemand niezen. En Pip is precies het draakje dat altijd moet niezen als het spannend wordt.

De eerste 2 boeken lees je gratis, zonder account.

  • 12 bladzijden
  • Voorgelezen door Melanie
  • Getekend in waterverf
  • Nederlands

Voor ouders

Over dit boek

Leeftijd
6–9 jaar
Lengte
12 bladzijden
Voorgelezen door
Melanie
Tekenstijl
waterverf
Taal
Nederlands

Zelf lezen of laten voorlezen, met woorden die meelichten terwijl ze klinken.

In dit boek

  • RoosBoekenwurm, 7 jaar
  • PipKlein draakje

Kijk alvast binnen

Zo begint het verhaal.

  1. Roos zit op het kussen in de vensterbank met het dikke boek op haar knieën, terwijl Pip zijn snuit vlak boven de bladzijde houdt zodat de letters oplichten.

    Bladzijde 1

    "Vandaag is het zover," zei Roos hardop, en ze tikte met haar vinger op de bladzijde. Ze zat op het kussen in de brede vensterbank van de zolderkamer, met het dikke boek open op haar knieën. "Duizend klokjes van ijs, in één grot. Ze luiden maar één dag per jaar, en dat is vandaag."

    Pip, Roos' piepkleine drakenvriend, hield trots zijn snuit vlak boven het papier, zodat de letters oplichtten. Een sliertje rook kringelde uit zijn neus. "Kun je het zo goed lezen?" vroeg hij.

    "Dankzij jou wel," zei Roos. Op de tekening hingen de klokjes in ringen onder een dak van ijs. Ze had elke plank op zolder al uitgelezen, maar deze bladzijde vond ze de mooiste van allemaal. Ze las hem meteen nog een keer.

  2. Roos staat stil bij het vierkante luik in de zoldervloer met het dikke boek tegen haar borst geklemd, terwijl haar knieën trillen.

    Bladzijde 2

    Roos klapte het boek dicht en klemde het tegen haar borst. "Dan gaan we kijken," zei ze.

    Bij het vierkante luik in de vloer bleven haar voeten staan. Onder haar wachtte de houten trap. Haar knieën trilden.

    Ze liep terug naar de vensterbank, sloeg het boek open en las de bladzijde hardop voor, langzaam. "De klokjes hangen in ringen, van hoog in het midden tot laag aan de rand." Haar knieën trilden nog steeds. Ze las hem nog een keer. En nog een keer. Bij de derde keer stond ze op. "Zo," zei ze. "Nu weet ik precies hoe het eruitziet."

Dit boek is met AI geschreven, getekend en ingesproken, en door ons nagelezen.