Naar de inhoud

Fenna en de race over het ijs

Jeugdboek
Jeugdboek9–12 jaarSpannend

Fenna en de race over het ijs

Voor het eerst in jaren ligt er ijs tot aan de vuurtoren. Fenna wil winnen, maar dan komt de mist.

Een gratis voorbeeldboek: lezen kan zonder account.

Gemaakt met AI, nagelezen door mensen

  • 12 bladzijden
  • Voorgelezen door Roos
  • Nederlands

Over dit boek

Leeftijd
9–12 jaar
Thema's
Winter
Lengte
12 bladzijden
Voorgelezen door
Roos
Tekenstijl
anime
Taal
Nederlands

Zelf lezen of laten voorlezen, met woorden die meelichten terwijl ze klinken.

In dit boek

  • FennaDoorzetter, 8 jaar
  • FinnPratende vos
Maak een persoonlijk boek met deze helden

Jouw kind wordt de held van een nieuw verhaal, en zij gaan mee. € 7,99, voorlezen inbegrepen, zonder abonnement.

Zo begint het verhaal.

  1. Fenna zit op het bankje aan het eind van de besneeuwde steiger en strikt haar schaatsveter, terwijl vos Finn naast haar in de sneeuw zit te praten en ver weg over het ijs de rood-wit gestreepte vuurtoren staat.

    Bladzijde 1

    Fenna trok de veter van haar linkerschaats zo strak aan dat het leer kraakte. Ze zat op het bankje aan het eind van de steiger en hield haar ogen op de overkant van het meer gericht. Daar stond de vuurtoren, rood met wit gestreept, als een zuurstok die iemand in de sneeuw had gestoken. Daar lag de finish.

    Al jaren was er geen race over het ijs geweest. Fenna had er de hele winter voor geoefend, en in al die weken waren er zoveel veters geknapt dat ze nooit meer zonder reserve ging. Uit gewoonte propte ze een lange zwarte veter in de zak van haar donkerblauwe jas.

    Naast haar zat Finn in de sneeuw, een vos met een blauw sjaaltje om zijn nek. "Niet meteen te hard van start," zei hij. "Rustig ademen. En kijk uit voor scheuren. En als je moe wordt..." "Ja, Finn," zei Fenna, zonder op te kijken. Ze tikte met haar schaatsen op de planken en mompelde wat ze de hele winter tegen zichzelf had gezegd: "Nog een slag, en nog een slag."

  2. Bladzijde 2

    Fenna blies in haar handen, want haar vingers waren stijf van het strikken. Haar wanten had ze op haar knie gelegd. Eén rode want gleed eraf en zakte zonder geluid weg in de sneeuw. Fenna merkte er niks van.

    Finn wel. Snuf, snuf. Hij stak zijn snuit in de hoop sneeuw langs de reling, daarna zijn hele kop, tot alleen zijn dikke staart met het witte puntje er nog bovenuit stak. Even later kwam hij boven, met sneeuw op zijn neus en de want in zijn bek.

    "Zie je dat?" zei hij. "Binnen drie tellen. Dit is de beste neus van het hele dorp. Misschien wel van het hele land."

    Fenna rolde met haar ogen. "Je bent een vos, Finn. Alle vossen hebben een neus." "Niet zo een," zei Finn. Fenna trok de want aan en wilde net iets terugzeggen, maar ver weg, aan de overkant van het meer, begon iets te loeien.

Dit boek is met AI geschreven, getekend en ingesproken, en daarna door mensen nagelezen.